Categorie: 2019

De kracht van transformatie vanuit de heilige ruimte in jezelf

Het lichaam is de voertuig van de ziel. We kennen allemaal wel die momenten dat het zo ontzettend druk is in de buitenwereld dat het lichaam nogal wat te verduren krijgt. Door allerlei verplichtingen en verantwoordelijkheden kan er soms disbalans ontstaan, puur omdat er geen ademruimte was om verbinding te blijven maken met de heilige ruimte in jezelf.

Wat is die ‘ heilige ‘ ruimte? Als je heel bewust eens een paar keer diep in en uit ademt, dan voel je de ademhaling via je longen naar je onderbuik gaan. In dit moment is de ademhaling het enige focuspunt, er zijn geen gedachten, je voelt de verbinding met je lichaam, er is geen toekomst in het nu, er is geen verleden in het nu..alleen de waarnemer van de ademhaling, het lichaam dat dit beleeft.

Als waarnemer besef je dat jij niet je lichaam bent, je kan emoties/gevoelens ervaren maar je bent niet de personificatie daarvan, je kan gedachten hebben, maar ook dit zijn ‘ maar ‘ gedachten.

Vanuit essentie leven , vanuit het besef dat het menselijke aspect maar een klein facet is van de grote diamant, brengt het besef hoe onbewust men kan zijn van al die andere lagen en dimensies vanwaar uit men ontstaan is,veelal niet bewust is bij een groot aantal mensen.

In ontmoetingen met anderen komen mensen zichzelf tegen. Wat zie je dan? Dezelfde patronen die jij kan herkennen bij oude delen van jezelf? Zie je reflecties gekoppeld aan eerdere ervaringen/pijnplekken waardoor je getriggerd wordt om daarnaar te kijken en dit te helen door er bewust van te worden, eventueel mensen te vergeven (of jezelf?)? In het boeddhisme wordt deze manier van kijken ” Guru Yoga ” genoemd: de buitenwereld zien als een ‘ leraar’ , reflectie van je innerlijk.

Ben jij bereid om in deze heilige ruimte jezelf volledig te omarmen en vanuit heelheid te beseffen dat alle weerstand in de buitenwereld terug te vinden is in verdeeldheid in jezelf?

Ben jij bereid om vanuit heelheid te beseffen dat het lichaam de behoefte voelt om in verbinding te blijven met deze waarnemer. De waarnemer die vanuit deze heilige ruimte in jezelf een rijke belevingswereld brengt, waardoor de innerlijke verbinding verstevigt en men steeds meer de verbindingen in de buitenwereld zal voelen?

In deze ruimte is alle wijsheid van de bron opgeslagen, het enige wat je hoeft te doen om daarbij te komen is bewust contact en verbinding maken, daarnaast vooral te luisteren naar de innerlijke stem die daaruit voort komt. Deze stem is rustig, duidelijk en ‘ stil ‘ .

De stemmetjes van de gedachten, zijn onrustig, schieten heen en weer door het hoofd en jagen het gevoel van onrust, onzekerheid en angst na. Neem deze stemmetjes niet serieus, ze mogen er zijn maar laat je waarnemer zien zonder afleiding van deze stemmetjes, ze kunnen je zicht vertroebelen als je betekenis geeft aan die gedachten..

Ware genezing van de ziel betekent oude patronen onder ogen komen, hier bewust van worden, oude stukken loslaten wanneer en waar dit kan, zodat er ruimte ontstaat voor vernieuwing. Het betekent een afspraak met jezelf om vanuit je onbewuste steeds meer bewust te worden en de bereidwilligheid om in elk moment te beseffen dat er in het hier en nu alleen bewustzijn is dat zich op verschillende manieren kan manifesteren. Het besef en de bereidwilligheid om alles los te laten wat niet langer meer nodig is zodat je de vernieuwde vorm van ” jij ” mag ontvangen en beLeven.

In 1 lichaam meerdere keren ontwaken, het proces van vernieuwing en groei betekent dat de waarnemer nooit uitgeleerd zal zijn. Embrace the new you, in every moment .

Zoals Miro deze mooie affirmatie vandaag ook deelde: Spreek met jezelf af ‘ Every day and every way i am getting better and better “

Manifesteer in deze heilige ruimte een wereld die de waarnemer wil voelen, zien en ervaren. Als 1 eenheid. Leef je leven vanuit je ware en mooiste visie.



<3 namaste

De natuur spreekt…

Zittend aan het kabbelende water

Een spinnetje klautert langs mijn hand

De wind ruist door de bomen, door mijn haren en het het gras op het land..

Eenden klinken in de verte,

vliegtuigje vindt z’n weg

Hier in rust omarm ik de stilte en besef dat ik al een tijd niet naar haar had geluisterd:

‘Welkom terug, kind’ zegt moeder aarde, ‘wat fijn je weer te zien. Wat ben je toch veranderd, kom maar bij me en rust maar even uit, dat heb je wel verdiend’

‘ik weet nog dat je vaker kwam, toen je in de buurt was, je deelde al je zorgen met de wind, die blies ze heel hard weg.. We praatten uren samen, je luisterde en ging daarna weer..hoe is het nu met je, alles goed met je en de wind in je rug onderweg?’

Een bijtje rust even uit op mijn been

Spinnetje kruipt in mijn tas maar luistert als ik zeg dat hij beter hier kan blijven..

Door alle reizen en gebeurtenissen van de laatste jaren kwam ik hier niet meer aan toe.. Moeder Aarde luistert in stilte, heeft geen harde stem, is wijs maar doet niet stoer..

Ze hoopt dat we haar niet vergeten, blijven verzorgen en onderhouden.. troep in de prullenbakken ipv blikjes drinken en plastic in het water of op het land..

‘Dank u wel, moeder Aarde, voor de voedende energie en het er zijn… het spijt me dat ik een tijdje niet meer ben geweest… hier bij u is het altijd fijn’

De wind blaast door mn haren, terwijl ik terugga op de fiets.. ‘Dag natuur, je bent zo prachtig.. tot een volgend avontuur’

✨💜

No Comments