” in de spirituele wereld heb je geen eten nodig “

Er zijn zoveel verschillende facetten als het gaat om het beleven van de wereld, het leven als mens. Een van die facetten is het erkennen en het besef dat het leven vergankelijk is. Ik schreef al eerder over dit thema in deze blog ” vergankelijk en onvergankelijk “ . Als je het besef hebt dat het leven als mens maar een ‘ tijdelijke fase ‘ is, en een klein onderdeel van de bezieling en je onsterfelijkheid, waarom zou je de dood dan nog zien als iets zwaars, moeilijk en is het voor veel mensen een ‘ zwaar onderwerp ‘ ?

1 van de basisprincipes die we leren op het gebied van energiewerk is ; ” alles is energie “. Als iets verandert in een andere vorm of dimensie, in hoeverre is het dan daadwerkelijk verdwenen? Als je water laat verdampen door hitte zit het niet meer in de pan maar kan het toch nog gevonden worden als condens in de ruimte. Als het lichaam hier op aarde niet meer leefbaar is en losgelaten moet worden, vertrekt de ziel uit het lichaam en ‘ vertrekt ‘ naar een andere dimensie. Een plaats waar de ziel verder kan gaan zonder belemmering en pijn.

Waarom zouden de nabestaanden dan moeten rouwen? waarom is er dan toch verdriet? Waarom zou er gemis zijn, terwijl men weet dat alleen de vorm veranderd is..?

In momenten van rouw komen herinneringen naar boven. Het besef dat het leven van de overledene een deel van ervaringen in ons eigen leven hebben gebracht. Warmte, liefde en steun uiten mensen elk op hun eigen manier. Herinneringen, fotos, whatsappberichtjes, woorden, alles wat degene deed , zich manifesteerde als mens, brengt het besef dat dat de erfenis is die men achterlaat in de harten van zijn/haar omgeving. Het zijn vooral de herinneringen en dat besef van verandering van tastbaar naar niet tastbaar dat voor verdriet zorgt.

In het proces van verwerken en rouw, waarin naasten condoleren en steun willen geven hoor ik vaak de zin ” hou je sterk ” . Wat wordt ermee bedoeld? Dat het voelen en uiten van verdriet niet een  vorm van kracht is?  Is dat niet een zin dat voortkomt uit de geschiedenis waarin men emoties als iets negatiefs zag? In mijn beleving is de ruimte nemen voor rouw en verdriet een belangrijke schakel in het verwerken en helen van het hart. Verdriet is een emotie dat ons helpt te voelen wat de waarde van een (mensen)leven is, de waarde van het hart, de waarde van verbindingen met onszelf en de verbindingen van anderen. Rouwen maakt de mens nederig omdat het besef heel helder wordt dat niet alles in ‘ onze eigen handen ‘ ligt.

Voor rouw hoeft er ook niet perse iets of iemand dood te gaan, alles wat een andere vorm krijgt kan de mens het gevoel geven van rouw: het overgaan van een relatie bijvoorbeeld, of het verhuizen, met veel veranderingen kan dit gevoel ontstaan. Het kost tijd en ruimte om dingen een plek te geven, echter, als een dierbaar persoon overlijdt duurt dat vaak langer..het is iets persoonlijks en niemand heeft de tijd in pacht hoelang zoiets kan duren.

Maar neem je tijd om het proces aan te gaan…Pas na de rouw en na verwerking voelt men zich weer geheeld en in zijn / haar kracht. Afleiding zoeken in verschillende dingen kan even een uitlaatklep zijn maar is vaak een tijdelijk ‘ medicijn ‘ . Hoeveel mensen vluchten in middelen, activiteiten online, of andere bezigheden om maar niet de ‘ leegte ‘ onder ogen te komen? Het is vaak vanuit een vluchtmechanisme waardoor men geen aandacht geeft aan  eigen gevoelens en inzicht in de leerprocessen waardoor men dan vaak de plank misslaat. Het nadeel daarvan is dat het hele rouwproces blijft ‘ stilstaan ‘ tot het moment dat men weer uit het vluchtmechanisme stapt…geen afstel dus maar uitstel..

Dankbaar kijk ik terug op een mooi mens. Een vrouw met een hart van goud. Simpel, praktisch liefdevol en een fantastische kok. Geen spiritueel type met de hoofd in de wolken, maar een gevoelsmens die er altijd voor anderen was. ” In de spirituele wereld heb je geen eten nodig ” zei je toen je je lichaam langzaam aan het loslaten was. Ik knikte en zei ‘ dat klopt ‘ . Je zei dat het een nieuwe ervaring voor je was. Dit is 1 van de herinneringen die ik altijd bij me zal dragen. Verwonderd, Dankbaar, Tastbaar.

Dank je wel voor alles. Je bent altijd bij me . Rust in Vrede en Geniet van je verdere proces.

Ter nagedachtenis van jou.

Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief!

Wil je op updates over de diensten die ik aanbied,de podcasts kunnen beluisteren, enz? geef je emailadres en je krijgt het in je mailbox!Workshops en sessies doe ik ook 1 op 1! Toe aan spirituele verdieping?je hoeft niet te wachten totdat ik iets organiseer, contact me and we'll make it happen. Namaste

I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )

ik gebruik je emailadres nooit voor andere doeleinden. Je kan je elk moment uitschrijven :)! (mijn wens is wel om je langer te verwelkomen en van dienst te zijn! )

No Comments

inspirerend?toevoegingen?interactie? welkom!